www.concellodesober.com Galego | Castellano  

TopMenu
cuadritos INICIO
cuadritos SOBER
cuadritos 1- Historia
cuadritos 2- Patrimonio
cuadritos 3- Medio Natural
cuadritos 4- Leyendas
cuadritos 5- Situación
cuadritos CONCELLO
cuadritos PARROQUIAS
cuadritos TURISMO
cuadritos NOTICIAS
cuadritos EL VINO
cuadritos OLERIA DE GUNDIVOS
cuadritos BANDA DE MUSICA
cuadritos SERVICIOS
PieMenu

  cuadro Agenda      curvaloca

 LEYENDAS
EL REY DEL PALACIO DE SOBER

Así no lo contou o Alfonso do Ferreiro de Francos: "Vivía no palacio de Sober un rei ó que non lle sabemos nome. Tivo que acudir á guerra contra os mouros, volvendo, pasado algún tempo, victorioso das súas batallas.

Cando chegou a Monforte deuse conta de que non o esperaba naide para darlle noticia ningunha. Pensou no malo e dirixiuse ó palacio encontrándose con que a víspera enterráranlle a filla. Pasou un ano averiguando polos máis amigos o que pasara. Entre o médico e o capellán sacáronlle á filla en estado e logo envenenárona para que non poidera delatalos.

Ó terlle o cabodano invitounos a todos a un banquete, e cando estiveron todos xuntos, coas tropas que tiña preparadas, rodeounos e colleu presos ós cómplices. Ós de menos castigo decapitounos e ós demais meteulles un ferro candente polo cerebro.

Ó médico montouno nun burro de ferro cun peso nas pernas ata que, polo seu propio peso, se foi abrindo en dous. Ó capellán, como lle apuña a maior culpa, fíllolle unha caseta onde o amarrou e onde lle caía unha gota de auga que lle foi pudrindo o cerebro.

Decepcionado e aburrido polos acontecementos o rei vendeulle o palacio á Condesa de Lemos que quería vivir sola e tranquila eiquí no palacio. Pero entre as amistades que lle cobraban os forales (tiña 73 forales para cobrar), empezaron a decir que había unha culebra moi grande no palomar para ver si así lle vendía os forales (o meu pai era cabezaleiro dun dos descendentes dos que lle compraron).

Á condesa ó final amedrentárona, marchouse para Monforte e dende alí puxo caseiros que venderon as terras quedándose tan sólo cos arredores do palacio. Esí mo contou o meu pai moitas veces”.

*Alfonso do Ferreiro de Francos--- Proendos--- 12-I-2000.

Volver


[+]
[+]
[+]
[+]
[+]
[+]
 
pie